Home / Actueel / Nieuwsblad.be l Erwin Dezeure bednoemd tot eerste Limburgse HR-manager van het jaar

Nieuwsblad.be l Erwin Dezeure bednoemd tot eerste Limburgse HR-manager van het jaar

‘De vriendelijke klusjesman draagt bij tot het vakantiegevoel’
Erwin Dezeure (Center Parcs) eerste Limburgse HR-manager van het jaar

MAASEIK – Erwin Dezeure werd verkozen tot de eerste Limburgse HR-manager van het jaar. De 49-jarige Maaslander is verantwoordelijk voor de ‘human resources’ in de 21 vakantiedomeinen van Center Parcs. Rudi Smeets

Toen de werkgevers erachter kwamen dat het welbevinden en de motivatie van de werknemers een gunstige invloed kunnen hebben op het rendement, bedachten ze daar de term human resources voor. Meteen gingen heel wat bedrijven op zoek naar iemand met een specifieke bevoegdheid op dat terrein. De HR-manager was geboren. Tijdens de Dag van HRM van Voka-Kamer van Koophandel Limburg kwamen onlangs meer dan 170 personeelsverantwoordelijken in Hasselt bijeen om de meest onderlegde Limburger op het vlak van HR-management te kiezen.

Erwin Dezeure kwam als de overtuigende winnaar uit de bus. Director HR Center Parcs Europe staat op het visitekaartje van de Opoeternaar, vader van twee volwassen kinderen. Zijn dochter An (30) is psychologe en werkt bij de VRT, Rutger (24) studeerde lichamelijke opvoeding en is aan de slag in Erperheide Peer. Dat was ook de eerste werkgever van zijn vader.

‘Ik volgde in het hoger onderwijs biologie en lichamelijke opvoeding’, preciseert Dezeure senior. ‘Omdat ik niet direct een job vond, was ik tijdens de weekends badmeester. Ik ben nooit meer weggeraakt bij Center Parcs. (lacht) Ik werk er nu 27 jaar. Het grootste deel was ik general manager in vier parken: Het Meerdal en De Huttenheugte in Nederland, Bispinger Heide in Duitsland en Erperheide in Peer. Daarna werd ik regional director van zes parken en vier jaar geleden legde ik me toe op human resources.’

‘Mijn huidige functie bekleed ik sinds anderhalf jaar. In de aanloop naar die baan volgde ik aan de NHTV University of Applied Sciences in Breda de masteropleiding Imagineering. Gedurende twee jaar leerde ik er drie dagen per maand van ’s ochtends tot middernacht hoe je je bedrijf onder meer met een adequaat personeelsbeleid een toegevoegde waarde kunt geven.’

Wat is de filosofie achter die opleiding?

Erwin Dezeure: ‘De naam is een hypogram, een samentrekking van engineering en imagination. De kern van de opleiding is: hoe kunnen we de consument weer echt raken? Door de toegenomen materiële welvaart worden steeds meer mensen gedreven door psychische behoeften. Een product moet een belevingswaarde hebben, vandaar het ontstaan van de creatieve beleveniseconomie. Wij waren daar bij Center Parcs al een tijd mee bezig. Enkele jaren geleden lanceerden we de marketingstrategie A state of happiness. Het substantief state had een dubbele betekenis: een soort land én een psychische toestand waarin je geluk ervaart. Wij hadden het gevoel dat iedereen mee was in die filosofie, ook het personeel. Uit een onderzoek bleek dat 83 procent van de medewerkers zich tevreden voelde. Wij hadden zoiets van: oké, we zijn goed bezig. De mensen van het adviesbureau D-Sense maakten ons echter wakker.’

Wat was er mis met jullie aanpak?

‘Zij vertelden ons dat je niet moet peilen naar de tevredenheid van je werknemers, maar naar het niveau van delight. Dat is tevredenheid in combinatie met betrokkenheid. Het tweede begrip wordt bepaald door passie, drive en discipline. Een nieuw onderzoek bracht aan het licht dat slechts 2,8 procent zich tevreden én betrokken voelde. Mensen kunnen tevreden zijn omdat hun salaris goed is, omdat ze leuke collega’s hebben of omdat ze op woensdagnamiddag thuis kunnen blijven voor de kinderen, maar dat volstaat niet. Ze moeten ook feedback krijgen over hun werk. Doe ik het goed? Is de baas tevreden over mij? Dat zijn vragen waar veel werknemers mee bezig zijn, maar waar ze vaak geen antwoord op krijgen. Ook de communicatie is van essentieel belang. Het is een cliché, maar een werkgever moet zeggen wat hij doet en doen wat hij zegt. Als hij beweert dat zijn deur altijd openstaat, moet hij niet zwaaien met zijn drukke agenda als iemand hem iets komt vragen.’

Wat hebben jullie gedaan om het delightniveau te verhogen?

‘We hebben aan onze meer dan tienduizend medewerkers gevraagd wat zij belangrijk vonden. Daaruit bleek wat ik net al zei: de basics alleen volstaan niet. Aangename werkomstandigheden moeten gepaard gaan met een snelle doorstroming van informatie. Daarom hebben wij in al onze parken een intranetsysteem opgezet. Dat stelt iedereen in de mogelijkheid om onmiddellijk op de hoogte te zijn. Het is eveneens van groot belang dat de werkgever kort op de bal speelt. Ik citeer de profeet Mohammed: Je moet de slaaf belonen voor zijn zweet is opgedroogd. Met andere woorden, je moet het personeel voortdurend en onmiddellijk je appreciatie laten blijken. Dat is cruciaal voor de motivatie.’

Wat merken de gasten daarvan?

‘De meest luxueuze cottages en snufjes in de Aqua Mundo’s volstaan niet om hen tevreden naar huis te laten gaan. Een bos bloemen in een bungalow heeft niet veel effect als er een onvriendelijke klusjesman langskomt om een lamp te vervangen. Hij maakt deel uit van de vakantie van een gezin. Bij Center Parcs moeten alle medewerkers een bezielde en bezielende uitstraling hebben. Dat is essentieel in onze bedrijfscultuur.’

Is dat de sleutel van het succes van Center Parcs?

‘Ik denk dat er nog iets meer is. Een jongetje van zes verwoordde het onlangs heel treffend. Center Parcs, dat is zoals het thuis zou moeten zijn, zei hij. We eten samen, mama vertelt verhaaltjes, papa haalt broodjes en we spelen met het hele gezin allerlei spelletjes. Wij creëren de omstandigheden om de beleving van het familiegevoel mogelijk te maken. Onze mensen moeten daaraan meewerken. We hebben daar de BAAT-methode voor bedacht: begroeten, aankijken, aandacht geven en een terugkeerintentie in de hand werken. Na het eerste bezoek moeten de gasten het gevoel hebben dat ze ooit nog eens terug willen komen.’

Bent u altijd tevreden en betrokken?

‘Mijn ouders hadden een hotel in Lanklaar. Wij kregen het thuis ingelepeld dat we altijd vriendelijk moesten zijn voor de gasten. Vrije weekends bestonden niet. Dat heeft me in mijn professionele loopbaan geholpen om stressbestendig te worden. Als ik af en toe samen met mijn vrouw kan paardrijden of een partijtje tafeltennis kan spelen met mijn vrienden, ben ik helemaal ontspannen.’

l Artikel afkomstig van
Nieuwsblad.be

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*